Temat inteligentnych samochodów pojawiał się już na naszym blogu, lecz do tej pory nie rozpatrywaliśmy tego tematu w ten sposób. Czy pojazd znający myśli swojego kierowcy to asystent, czy może jest to forma inwigilacji? W 2011 roku szwajcarscy naukowcy od wózków inwalidzkich sterowanych myślami wraz z Nissanem pracują nad systemem asystenta kierowcy, który nie tylko nauczy się nawyków kierującego, ale również przygotuje się do wykonania manewru zanim kierowca praktycznie zacznie go wykonywać.
Inteligentny samochód czy urządzenie do inwigilacji?
Dzisiaj inteligentne auto to: kamery cofania, lokalizacja GPS, asystent parkowania, asystent pasa, a wkrótce „czytanie w myślach” czyli poznawanie nawyków, wyprzedzające rozpoznawanie. Czy taki asystent może też stać się narzędziem inwigilacji? Czy pozyskane za jego pomocą informacje mogą stać się bardzo pożądane przez ubezpieczycieli, którzy opierając się na nawykach kierowcy mogą decydować, np. o podniesieniu wysokości składek bądź niewypłaceniu odszkodowania? Wszystko zależy od tego, kto i w jakim zakresie będzie miał dostęp do informacji zebranych przez inteligentny samochód.
Konflikt między samochodem a kierowcą?
Brzmi absurdalnie? Jednak to może być prawda, chodzi oczywiście o coś innego niż w dziele Stephena Kinga „Charlotte”. Autorzy projektu muszą rozwiązać bardzo poważny problem – niejednoznaczność pomiaru. Cały system oparty ma być na rozpoznawaniu sygnałów wysyłanych z mózgu do ciała kierowcy. W założeniu auto z wyprzedzeniem rozpozna zamiar zmiany pasa, redukcji prędkości, chęci wyprzedzenia innego pojazdu lub nagłego hamowania. Profesor José del R. Millán z École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) zapewnia, że pomysł polega na połączeniu inteligencji kierowcy i pojazdu w taki sposób, by wyeliminować konflikty pomiędzy nimi. Podstawą systemu jest mapowanie fal mózgowych, a co za tym idzie ogromna ilość różnorodnych pomiarów, które często różnią się w pewnym stopniu pomiędzy sobą pomimo wykonywania tej samej czynności (np. w zależności od stanu emocjonalnego kierowcy). Rodzi to problem bezbłędnego rozpoznania wysyłanych sygnałów jak i ochrony systemu przed chociażby wpływem rozproszenia kierowcy, zmęczenia, emocji czy innego typu zakłóceń. Rozwiązanie tego problemu jest obecnie największym wyzwaniem dla szwajcarskich naukowców.
System został zaplanowany do wspierania kierowcy, ale też może znaleźć zastosowanie w systemach autonomicznych – poruszających się bez udziału człowieka pojazdach. Projekt prowadzony jest już od paru lat i wydaje się, że w niedalekiej przyszłości prace powinny zostać zakończone.
W latach 2017–2025 rozwój inteligentnych samochodów nabrał dynamicznego tempa, przesuwając granice między pojazdem a komputerem na kołach. Początkowo „inteligencja” skupiała się głównie na zaawansowanych systemach wspomagania kierowcy (ADAS), takich jak automatyczne hamowanie awaryjne, asystenci pasa ruchu czy adaptacyjny tempomat. Firmy takie jak Tesla, BMW czy Mercedes zaczęły integrować coraz bardziej zaawansowane algorytmy, umożliwiające częściową jazdę autonomiczną w określonych warunkach — np. na autostradach. Równocześnie rosła moc obliczeniowa komputerów pokładowych i precyzja czujników, w tym lidarów, radarów i kamer 360°.
Po roku 2020 nastąpił wyraźny zwrot ku pełniejszej autonomii i głębszej integracji z infrastrukturą miejską. Rozpoczęły się testy flot autonomicznych taksówek w zamkniętych strefach miejskich, np. przez Waymo czy Baidu. Pojazdy zaczęły komunikować się z sygnalizacją świetlną, chmurą danych i innymi samochodami (V2V, V2X), co otworzyło drogę do tzw. jazdy predykcyjnej. Do 2025 roku niektóre modele klasy premium oferują już funkcje jazdy „hands-free” na wybranych trasach (np. BMW Highway Assistant czy Mercedes Drive Pilot), a aktualizacje systemów odbywają się bezprzewodowo (OTA). Inteligentny samochód stał się nie tylko środkiem transportu, lecz również źródłem danych i integralnym elementem cyfrowego ekosystemu mobilności.
Źródło: Popular Science
– doradca w zakresie urządzeń do inwigilacji i kontrinwigilacji, praktyk wykrywania oraz ekspert w zakresie survivalu.